ja_mageia_template_v1.2_1.5.x

Wkrótce

Czwartek Muzyczny

„Mistrz i uczeń”

24 kwietnia godz.17.00

Akademia Rycerska

  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
Home Wystawy
Alfons Karpiński- Malarz pięknych kobiet i kwiatów PDF Drukuj
Wystawy czasowe
czwartek, 01 kwietnia 2004 00:00
Alfons Karpiński - Malarz pięknych kobiet i kwiatów.
 
Alfons Karpiński urodził się 20 lutego 1875 roku w Rozwadowie (obecnie dzielnicy Stalowej Woli). Ojciec sprawował tan urząd sędziego powiatowego, matka opiekowała się sześciorgiem dzieci. Po przejściu ojca na emeryturę ok. 1885 roku Karpińscy przenieśli się na stałe do Krakowa. Jako 15-latek rozpoczął naukę rysunku i modelowania w szkole dokształcającej rzemieślników; nauczyciel rysunku Józef Bogacki udzielał mu lekcji prywatnych. W 1891 roku rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie na pierwszych latach wykładali profesorowie: Cynk, Jabłoński, Łuszczkiewicz, Unierzyski i Loeffler. W 1895 rozpoczął się okres reformowania Szkoły Sztuk Pięknych. Karpiński zaczął uczęszczać na zajęcia do pracowni Leona Wyczółkowskiego, brał też udział w zajęciach Jana Stanisławskiego w plenerze. W 1898 roku Karpiński przerwał studia, został powołany do rocznej służby wojskowej. Po powrocie na studia musiał wielokrotnie udawać się na dodatkowe ćwiczenia wojskowe, co sprawiło, że ukończył studia dopiero w 1901 roku. Podczas jednego z takich wyjazdów poznał profesora historii sztuki Jerzego Mycielskiego, dzięki któremu zdobywał środki na dalsze kształcenie.

W 1903 roku wykonując kopie Rubensa w Monachium mógł opłacić kilkumiesięczny kurs w pracowni Antonia Ažbé`go. Kiedy pracował w Wiedniu, rozpoczął naukę w "Meisterschule" u Kazimierza Pochwalskiego. W Wiedniu spędził artysta trzy lata od 1904 do 1907 utrzymując się z pieniędzy Mycielskiego, stypendium i sprzedaży wyróżnionych obrazów. Lata 1905 - 1907 to czas, kiedy rozkwit przeżywał krakowski kabaret Zielony Balonik w Jamie Michalikowej. Karpiński brał w nim czynny udział, był jednym z założycieli. Robił dekoracje, poruszał kukiełkami w czasie kabaretów, malował obrazy. W 1907 roku Karpiński wyjechał do artystycznej stolicy Europy - Paryża. Przebywał tam do 1912 roku, wracając do Krakowa jedynie w miesiącach zimowych, co pozwalało mu zaoszczędzić na bardzo kosztownym ogrzewaniu.

Malował modelki, paryskie ulice, sceny rodzajowe, wnętrze swojego mieszkania. Dodatkowo kształcił się w pracowniach H. Martin'a i H. Anglad'a oraz w Académie de la Grande - Chaumiére. W 1911 Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie zorganizowało pierwszy, indywidualny pokaz malarstwa Alfonsa Karpińskiego. Jego obrazy i indywidualny styl zaczynają być rozpoznawane. Stworzył salonową odmianę malarstwa realistycznego z domieszką secesyjnej dekoracyjności i postimpresjonistycznej techniki. W tym czasie zaproponowano mu posadę nauczyciela rysunku na Wyższych Kursach dla Kobiet im. A. Baranieckiego. Zrezygnował jednak po pół roku, była to jego jedyna posada przez całe życie.

W momencie wybuchu I wojny światowej, został powołany na front w szeregi armii austriackiej. Prawdopodobnie został lekko ranny i od tej pory był przydzielony do dość oryginalnej - Kriegsgrabenabteilung. Wraz z innymi malarzami, każdy innej narodowości, malowali groby i cmentarze wojenne. Po zakończeniu wojny Karpiński bierze ślub z Władysławą Chmielarczykówną. Zostaje powołany na stanowisko wiceprezesa TPSP w Krakowie, pełni tą funkcję do 1927 roku. Wówczas też ostatecznie wypracowuje swoją oryginalną stylistykę, ale pozostaje wierny klimatowi malarstwa Młodej Polski.
Kilkakrotnie wyjeżdżał za granicę (Francja, Włochy), w kraju dużo wystawiał, zarówno w prezentacjach indywidualnych, jak zbiorowych. Utrzymywał się jedynie ze sprzedaży swoich prac. Brał udział w wystawach zagranicznych (Rzym, Praga, Chicago, Nowy Jork), był laureatem wielu nagród. Lata II wojny światowej artysta spędził w Krakowie, poświęcając się pracy i przetrwaniu. Po wojnie nadal podążał swoją drogą twórczą.

Umiera 6 VI 1961 roku w wieku 86 lat. We "Wspomnieniach" napisze: " ......pozostałem wierny memu malarstwu i nigdy tego nie żałowałem".

Od 13 lutego do 24 kwietnia legnickie muzeum prezentować będzie obrazy, rysunki i grafiki Alfonsa Karpińskiego (1875-1961). Twórczość tego artysty znakomicie wpisuje się w sztukę młodopolskich salonów i buduarów. Karpiński całe życie malował piękne kobiety, damy, aktorki, modelki. Był bardzo cenionym portrecistą, ale równie wielką popularnością cieszyły się jego martwe natury, a szczególnie kwiaty. Artysta był bardzo związany z Krakowem, spędził tu większość swojego życia; był współzałożycielem słynnego kabaretu Zielony Balonik w Jamie Michalikowej, gdzie do dziś znajdują się jego prace. Jednak kilkanaście lat spędzonych w Paryżu, miało decydujący wpływ na ukształtowanie się jego twórczości, której przypisuje się proweniencję francuską. Twórczość Karpińskiego cechuje pod względem stylistycznym prostota i elegancja oraz niezwykła jednorodność i wytrwałość. Mimo licznych nowych stylów i tendencji w sztuce współczesnej pozostał Karpiński wierny klimatowi malarstwa Młodej Polski.


Wystawie towarzyszy katalog.

Autor wystawy - Barbara Sulowska
Czynna do - 1 maja 2004r.