Akademia Rycerska – elitarna uczelnia kształcąca młodzież szlachecką, powstała w Legnicy w 1708 roku. W początkach XIX wieku przekształcona została w gimnazjum, działające do 1944 roku. Monumentalny gmach będący siedzibą szkoły wznoszono etapami w latach 1709-1738, później kilkakrotnie przebudowywano. O losach budowli oraz historii szkoły opowiada wystawa przygotowana przez Muzeum Miedzi w Legnicy w oddziale mieszczącym się w Akademii Rycerskiej. Ekspozycja składa się z dwóch zasadniczych części. Jedna z nich dotyczy dziejów instytucji, druga przedstawia historię gmachu. Centralnym jej punktem jest makieta budynku, wykonana w skali 1:100, która umożliwia zapoznanie się z fazami budowy oraz funkcjami pomieszczeń w XVIII wieku. Wystawa prezentuje ponadto ikonografię gmachu, portrety i dzieła osób związanych z dziejami szkoły, dokumenty oraz przedmioty kultury materialnej epoki.
Historia szkoły
19 kwietnia 1708 roku cesarz Józef I Habsburg proklamował powstanie w Legnicy nowej śląskiej uczelni, nazwanej od jego imienia – Academia Regia Josephina Equestris Lignicensis ( Józefińska Królewska Akademia Rycerska w Legnicy).
Ekonomiczną podstawę Akademii Rycerskiej w Legnicy stanowiły dochody Fundacji Świętojańskiej utworzonej w 1646 roku przez księcia legnickiego Jerzego Rudolfa. Ustanowił on Fundację przeznaczoną na utrzymanie ewangelickich kościołów i szkół w księstwie legnickim służącą wzmocnieniu zagrożonej pozycji religii protestanckiej.
Akademia Rycerska – elitarna uczelnia kształcąca młodzież szlachecką, powstała w Legnicy w 1708 roku. W początkach XIX wieku przekształcona została w gimnazjum, działające do 1944 roku. Monumentalny gmach będący siedzibą szkoły wznoszono etapami w latach 1709-1738, później kilkakrotnie przebudowywano. O losach budowli oraz historii szkoły opowiada wystawa przygotowana przez Muzeum Miedzi w Legnicy w oddziale mieszczącym się w Akademii Rycerskiej. 
